آلزایمربایدجزء بیماری خاص شود

من آلزایمر دارم

تشخیص بیماری آلزایمر می تواند شوک آور باشد. بخاطر داشته باشید : شما تنها نیستید که درگیر این بیماری شده اید. خیلی ها تجربه مشابهی دارند.  آیا می دانید که 36 میلیون نفر دیگر در دنیا به آن مبتلا هستند؟ گرفتن تشخیص طبی به منزله انتهای زندگی نیست، به این معناست که فرد می تواند برای آینده خود برنامه ریزی نماید و با استفاده از توانائیهای خود کیفیت زندگی را ارتقاء بخشد. افراد مبتلا به بیماری آلزایمر هرکجای دنیا که هستند با هم در تماسند. اگر مایل هستید مطلبی را مطرح نمائید ، می توانید"اینجا" با دیگران در میان بگذارید.   آیا شما افراد دیگری را می شناسید که به بیماری آلزایمر مبتلا باشند؟ آیا شما مایل هستید که در مورد این بیماری اطلاع رسانی نمایید و یا در انجمن آلزایمر ایران همکاری داشته باشید؟

راهکارآنلاین تشخیص آلزایمر

راهکار آنلاین برای تشخیص آلزایمر

جامعه > سلامت - بر اساس تحقیقاتی که نتایج آن اخیرا منتشر شده می توان با انجام تست آن لاین تا حدی بروز آلزایمر را تشخیص داد.

تست آلزامر

تست آلزایمر برای همه افراد بالای شصت سال لازم است

جامعه > سلامت - به نظر می رسد محققان برای درمان زودهنگام آلزایمر به نتایج خوبی رسیده باشند.

 

سونامی سالمندی درراه است

سونامی سالمندی در راه است
با توجه به بالارفتن امید به زندگی در دهه های اخیر، و همچنین رشد صفر و یا منفی جمعیت، جهان به سمت سالمندی و خاکستری شدن پیش می رود. طبق محاسبات آماری تا بیست سال آینده بیست و پنج درصد از جمعیت کشورمان را سالمندان تشکیل می دهد. 
با این اوصاف اگر برای کهنسالی و سالمندی برنامه ریزی لازم و مقتضی انجام نگیرد، در آینده بار اقتصادی، اجتماعی و بهداشتی سنگین تری را تحمیل خواهد کرد. در بیماری آلزایمر، اگر یک سال از ابتلا به این بیماری پیشگیری شود، پنج سال معلولیت فرد به تعویق می افتد و هر چه معلولیت در جامعه کمتر شود، کشور به توسعه یافتگی نزدیک تر خواهد شد. 
مدیر انجمن آلزایمر ایران معتقد است هنوز باورهای اجتماعی ما به این اندازه نرسیده که سالمندی را هم جزئی از زندگی بدانیم. او به مراکز مختلف حمایتی بیماری های دیگر مثل سرطان و ایدز که بسیار مورد توجه هستند اشاره می کند و می گوید: جامعه ما نسبت به سالمند عاطفه ی لازم را ندارد.همه ی توجه مسئولین و برنامه ریزان برای قشر جوان و تولید کننده جامعه است. ما فکر می کنیم همین که فردی به کهنسالی رسید، دیگر حق استفاده از مواهب دنیا را ندارد و باید فراموش شود. در جامعه ی ما سالمند مظلوم واقع شده است؛ سالمندانی که مبتلا به آلزایمر هستند مظلوم تر! چرا که دیگر نمی توانند از حق خودشان دفاع کنند و حتی دیگر نمی توانند چیزی بخواهند. چرا ما نمی خواهیم بفهمیم که سالمند مبتلا به آلزایمر فقط حافظه اش را از دست داده و هنوز شعور و احساسات دارد. تمسخر، بی مهری و بی اعتنایی را درک می کند و زجر می کشد. سالمند بیمار، از یک کودک بی آزارتر است و ازبازگو کردن اولیه ترین نیازهایش محروم...
به اینجای صحبت که می رسد، صالحی، مدیر انجمن آلزایمر ایران، نیم نگاهی به عکس پیرزن خوش چهره و معصوم گوشه ی اتاق - که بعدها می فهمم مادر مرحومش است - می اندازد و با بغضی که می کوشد آن را پنهان کند می گوید: "دلم می خواهد همه بدانند که پدر و مادر سرمایه هایی هستند که تا زمانی که از دستشان ندادی، ارزششان را نمی فهمی". بغض صالحی به اشک تبدیل می شود؛ پیرزن سفیدپوش در عکس می خندد.

بیمه ها جوابگونیستند

بیمه هایی که جوابگوی هزینه ها نیستند؛ مسئولانی که توجه نمی کنند
مدیر پشتیبانی و برنامه ریزی انجمن در ادامه از تلاششان برای قرار گرفتن بیماری آلزایمر در زیرشاخه ی بیماری های خاص می گوید و دلیل آن را این طور بیان می کند: در حال حاضر این بیماری به عنوان بیماری صعب العلاج شناخته می شود ولی چنانچه آلزایمر یک بیماری خاص بود، در بودجه ردیفی داشت و تحت پوشش بیمه های خاص قرار گرفت. در حال حاضر بسیاری از هزینه های سالمندی تحت پوشش هیچ بیمه ای نیست و حتی بسیاری از داروها نیز با بیمه عرضه نمی شود. حتی گاهی به دلیل گرانی دارو و عدم توانایی تهیه آن، بیمار دارو را مصرف نمی کند و همین عدم استفاده از دارو باعث سرعت بخشیدن به حاد شدن بیماری می شود.
خوانساری می گوید: تا به حال با مراکز بهزیستی و وزارت بهداشت و مجلس رایزنی هایی داشته ایم که روند رسیدگی به خواسته هایمان بسیار کند و ضعیف است. شعاری در مراکز بازنشستگی وجود دارد که "هر قانونی که امروز آن را تصویب می کنیم، در آینده برای خودمان اجرا خواهد شد". مسئولین باید بدانند که سالمندی گریزناپذیر است. توجه به سالمندان امروز، موجب توجه نسل بعد به سالمندان فردا که خودمان باشیم می شود. 
معصومه صالحی مدیرعامل انجمن نیز از مسئولین ذیربط گلایه دارد و می گوید: این بحث که بتوانیم بیماری آلزایمر را زیرشاخه بیماری های خاص قرار دهیم در کمیسیون بهداشت مجلس مطرح شده و طرح هایی برای حمایت و آمایش و آموزش آلزایمر به وزارت بهداشت ارائه کرده ایم و در جلسات کارشناسی روی آن بحث شده اما باز هم هیچ نتیجه ای نداشته است. هنوز در هیچ بیمارستان یا مرکزی بخشی به بیماران مبتلا به آلزایمر اختصاص ندارد و هیچ نهاد دولتی مسئول رسیدگی به بیماری های دوره ی سالمندی نیست.

هزینه ی بالای مراقبت ازآلزایمر

هزینه ی بالای مراقبت از بیمار مبتلا به آلزایمر
هزینه مراقبت از بیماران مبتلا به آلزایمر سرسام آور است. در حال حاضر با توجه به شرایط اقتصادی فعلی، هزینه نگهداری از هر بیمار به طور متوسط چیزی حدود یک و نیم میلیون تومان در ماه است که با توجه به حقوق بازنشستگی و شرایط اقتصادی خانواده ها، باعث بروز مشکلات عدیده می شود. اینها را مهرداد خوانساری، مدیر پشتیبانی و برنامه ریزی انجمن آلزایمر ایران می گوید. 

قاصدک تنها مرکز سالمندان الزایمری درکشور انجمن آلزایمر ایران

مرکز قاصدک، وابسته به انجمن آلزایمر ایران، مرکز توانبخشی، آموزشی و مراقبت روزانه از بیماران مبتلا به آلزایمر است. این مرکز، که توصیف کوچکی از آن در ابتدای مطلب رفت، به طور مستقیم با بیماران مبتلا به آلزایمر در ارتباط است. به این ترتیب که وقتی برای پزشک متخصص مغزو اعصاب مسجل شد که بیمار به آلزایمر مبتلاست، او را به مرکز معرفی می کند و از آن به بعد بیمار می تواند از خدمات قاصدک استفاده کند.

انجمن آلزایمرایران

انجمن آلزایمر ایران، نهادی برای بهبود کیفیت زندگی بیمار

انجمن آلزایمر ایران، اولین تشکل غیردولتی آموزشی، درمانی، مراقبتی و توانبخشی بیماران مبتلا به آلزایمر در کشور است که در سال 80 توسط جمعی از افراد نیکوکار تاسیس شده و ثبت رسیده است. از اهداف مهم انجمن، ارتقاء کیفیت زندگی بیماران مبتلا به آلزایمر و خانواده های آنان و همچنین ارتقاء میزان آگاهی و دانش عموم مردم نسبت به این بیماری به ویژه اصول پیشگیری از بروز و شدت بیماری می باشد.
مینا جهانگیری، مدیر آموزش و پژوهش انجمن آلزایمر ایران، بخش آموزش انجمن را به چند قسمت تقسیم می کند و فعالیت های هرکدام را این طور توضیح می دهد:
اولین بخش، آموزش همگانی است؛ برای این که کیفیت زندگی بیمار مبتلا به آلزایمر بهبود پیدا کند ناگزیر از این هستیم که جامعه نسبت به بیماری آشنایی پیدا کند. مردم جامعه باید بدانند که چطور می شود از ابتلا به این بیماری پیشگیری کرد و یا آن را به تعویق انداخت. در این قسمت با هماهنگی با خانه های سلامت و فرهنگسراها، جلساتی با حضور کارشناسان به منظور آموزش همگانی برگزار می شود.
دومین قسمت مربوط به آموزش خانواده هاست. خانواده هایی که به نوعی با این بیماری مرتبط هستند در قالب گروههای هشت تا ده نفره تقسیم شده و جلسات آموزشی برای آنها برگزار می شود. 
از آنجا که مراقبین بیماران هم در معرض آسیب های جدی هستند این بخش برای انجمن از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
قسمت سوم آموزش مراقبین حرفه ای است. متاسفانه هنوز هیچ متولی خاصی برای خدمات رسانی به سالمندان در کشور وجود ندارد. با هماهنگی با بهزیستی توانسته ایم توافق اولیه ای را در مورد برگزاری دوره های پودمانی به منظور آموزش مراقبین حرفه ای کسب کنیم که هنوز به مرحله اجرا نرسیده است.
بخش دیگر، آموزش کودکان و نوجوانان است. به این دلیل که عواملی که موجب دمانس و در نهایت آلزایمر در سنین بالا می شود، ممکن است ریشه در کودکی داشته باشد، با کمک وزارت آموزش و پرورش علاقه مند به آموزش کودکان و نوجوانان هستیم.

بخش آموزشی توانبخشی هم که مربوط به خود بیماران است. انجمن تلاش دارد در این بخش در قالب برنامه های گروهی و تیمی به بیماران خدمات ارائه کند و کیفیت زندگی این بیماران را بهبود بخشد. 
انجمن در بخش علمی و پژوهشی هم فعالیت هایی از جمله برگزاری همایش و همکاری در پروژه های مشترک تحقیقاتی دارد. بطور مثال همایش علمی انجمن آلزایمر در 14 و 15 مهرماه امسال با
همکاری دپارتمان حافظه و بیمارستان روزبه این همایش برگزار می شود و متخصصین هست مغز و اعصاب، اعصاب و روان، داخلی، رادیولوژیست و پزشکان عمومی و کارشناسان پرستاری و فیزیوتراپی و ...می توانند با امتیاز بازآموزی در این همایش شرکت کنند. 
یکی از بخش های آموزش مهم انجمن، مبحث پیشگیری است. در این بخش برنامه هایی با هدف حفظ توانمندی ها و استمرار فعالیت میانسالان بالای پنجاه سال ترتیب داده شده از جمله: کلاس های ورزش و زبان و گروه های تفریحی، چکاپ پزشکی و تست حافظه و ... 

من 55ساله آلزایمردارم

من،آقای میم،55ساله،استاد دانشگاه؛آلزایمردارم

جامعه > سلامت - اولین اتفاقی که برای "او" می افتد این است که چیزهای کوچک و پیش پا افتاده را فراموش می کند. یک روز از خانه به منظور خرید بیرون می رود و اندکی بعد یادش می رود برای چه آمده... تا اینجای داستان خیلی جدی نیست و شاید گاهی برای خود"او" و اطرافیان خنده دارهم به نظر برسد اما از اینجا به بعد، کار به مراحل غم انگیز می رسد...

وی

ایسکانیوز ـ بیماری آلزایمر با سه ویژگی اصلی کاهش تدریجی در توان شناختی، رفتاری و عملکردی شناخته می‌شود. به سبب فرآیند بیماری‌زایی، این بیماران با مشکلات عدیده رفتاری و روانی- اجتماعی روبرو هستند. این بیماری نه تنها مددجو بلکه خانواده آمریکا آنان را نیز به شدت متاثر می‌سازد. گفته شده سازگاری با این بیماری به یک برنامه روزانه نیازمند است. فرحناز محمدی، عضو هیات علمی و دانشجوی دکترای پرستاری در همایش آلزایمر به سخنرانی پرداخت و گفت: اگر چه داروهای فراوانی برای درمان، در دسترس و یا در حال تحقیق و تولید است ولیکن درمان های دارویی موجود به طور ویژه در کنترل علایم بیماری موفق بوده‌اند. وی ادامه داد: تحقیقات نشان داده‌اند اتخاذ رویکرد مناسب در تدبیر همه جانبه بیماری از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. یافته‌های مبتنی بر مطالعات موید این حقیقت هستند که تدابیر غیردارویی در کنترل علایم و مشکلات و ارتقای کیفیت زندگی بیماران و مراقبان آنان موثرند. مبانی نظری این مداخلات درمانی بر سه نظریه استوار است: مدل مبتنی بر تامین نیازهای مددجو، مدل یادگیری رفتار، مدل محیطی کنترل آستانه استرس. محمدی تصریح کرد: از درمان‌های معمول غیردارویی گوناگون موجود که بر اساس مدل‌های فوق قابل استناد هستند، می‌توان به هنر درمانی، آرام‌سازی، ماساژ درمانی، رفتار درمانی، محیط درمانی و موسیقی درمانی اشاره داشت. وی تاکید کرد: لحاظ نمودن خانواده و مراقبان بیمار در تیم درمانی به عنوان مهمترین منابع اطلاع‌رسانی و کنترل پیشرفت درمان و علایم بیماری آموزش و حمایت آنان از اهم امور تدبیر بیماری محسوب می‌شود